Nieuws
20 – 21 mei 2026: introductiecursus Appreciative Inquiry
Op 20 en 21 mei verzorg ik de tweede introductiecursus Appreciative Inquiry. Er zijn nog enkele plekken vrij. Meer informatie vind je in de brochure en je kunt je opgeven via deze link.
5-7 juni 2026: Complexity and Management Conferentie
Op 5-7 juni vindt op Roffey Park in Horsham (Engeland) de jaarlijkse Complexity and Management Conferentie plaats. Het thema voor dit jaar is: What does it mean to say the world is complex? Implications for practice. Gastspreker op de conferentie is Jean Boulton die in 2024 het boek ‘the Dao of complexity’ schreef. Meer informatie over de conferentie vind je hier.
Bijdrage: ‘Impact van actieonderzoek’
Samen met Barbara van Kesteren heb ik recent een bijdrage geschreven voor het boek ‘Impact van actieonderzoek’. Het geeft een boeiende en actuele inkijk in de Nederlandse praktijk van actieonderzoek. Klik hier voor het hoofdstuk dat we geschreven hebben.
De complexiteit van alledaagse interacties
Zie hoe kleine momenten grote impact hebben. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nunc porttitor egestas nibh, sit amet finibus lorem pharetra sit amet. Suspendisse vel est facilisis, posuere justo viverra, mollis augue. Maecenas in dui commodo, placerat velit id, cursus turpis. Vestibulum condimentum vel sem eu finibus. Fusce bibendum quam non velit imperdiet placerat. Quisque eget interdum arcu. In hac habitasse platea dictumst. Praesent pulvinar elit odio, id tempor ligula semper sit amet. Suspendisse suscipit placerat vulputate. Praesent id tempus metus.
Werkgeluk centraal in ING’s nieuwe cao
In de nieuwe cao van ING staat het werkgeluk van de 14 duizend medewerkers centraal, zo valt afgelopen vrijdag in de Volkskrant te lezen. De bank gaat experimenteren met onbeperkt verlof opnemen en komt tegemoet aan de wens van medewerkers voor meer flexibiliteit en eigen regie. Naar eigen zeggen wil de bank zo bijdragen aan de individuele ‘purpose’ van zijn medewerkers en daarmee aan hun zingeving. Het is een mooi resultaat dat vakbonden en werkgever hebben geboekt en dat het innovatieve karakter van de nieuwe cao onderstreept. Dat is ook nodig, want de arbeidsrelatie in Nederland verandert sterk en zal de komende jaren op een nieuwe leest geschoeid moeten worden. Voor de medewerkers van ING is het in ieder geval een goede stap voorwaarts, maar het lijkt ook een gemiste kans om het thema werkgeluk breder vorm te geven. In de nieuwe cao richt dat werkgeluk zich namelijk vooral op de erkenning van de individuele behoeften van medewerkers. Meer flexibiliteit om naar eigen inzicht een gezonde werk-/privé-balans te realiseren, persoonlijke ontwikkeling te stimuleren en vrije tijd op te nemen als dat nodig is. Dat past in een trend van toenemende autonomie van medewerkers die nu zelf verantwoordelijk zijn voor hun duurzame inzetbaarheid op de arbeidsmarkt. Die verantwoordelijkheid wordt door veel werkgevers overigens wel erg eenzijdig bij medewerkers neergelegd. Terwijl deze zelf een belangrijk aandeel hebben in de hoge werkdruk die medewerkers ervaren en waarin deze in sommige sectoren zoals de zorg en het onderwijs langdurig worden overvraagd. Zo plaatst ING de nieuwe cao in de context van de voortgaande digitalisering van organisaties, die in de nabije toekomst veel functies ingrijpend gaat veranderen of overbodig maken. Hier stelt de bank zijn eigen purpose duidelijk boven die van de medewerkers en blijft er voor de laatste weinig te kiezen over. Hun autonomie wordt stevig afgebakend binnen de marges die door de bank worden bepaald. Individuele autonomie wordt zo een ‘schijn’-autonomie, waarin medewerkers zelf weinig te vertellen hebben over hun arbeidstoekomst binnen ING. Het werkgeluk van medewerkers hangt overigens maar voor een klein gedeelte af van individuele regelruimte. Minstens zo belangrijk is de invloed die zij hebben op de inhoud van hun werk, op de kwaliteit van werkrelaties, de waardering van leidinggevenden voor hun bijdragen en op wat ik noem de morele component van de arbeidsrelatie. ING zou er bijvoorbeeld goed aan doen om de schaamte weg te nemen die veel medewerkers voelen door de witwaspraktijken die de bank blijft achtervolgen. Wil ING het werkgeluk werkelijk tot leidend principe van zijn arbeidsrelatie met medewerkers maken, dan is een veel bredere invulling ervan nodig. Ook de vakbond heeft hier volgens mij een kans laten liggen om het begrip ‘werkgeluk’ breder aan te vliegen en zo op vernieuwende wijze invulling aan het vakbondswerk te geven. Bijvoorbeeld door op zoek te gaan naar een nieuwe vorm van solidariteit tussen werkgevers en werknemers, een die hun wederkerigheid versterkt en nieuwe vormen van zekerheid biedt, anticiperend op de sterk veranderende arbeidsmarkt. Ik hoop van harte dat dat de volgende stap wordt!
De complexiteit van onze alledaagse interacties
In 2019 verzorgen Robbert Masselink (Keynote Consultancy) en Jacqueline Janssen (Ai1) een viertal workshops rondom het thema ‘De complexiteit van onze alledaagse interacties’. Hierin belichten zij aspecten die mensen vaak ontgaan in hun omgang met elkaar, maar die wel effect hebben op wat ze doen en hoe ze zichzelf en anderen ervaren. Inzicht in wat jouw interacties beïnvloedt geeft je een beter begrip van situaties en vergroot je sociale vaardigheden. Robbert en Jacqueline reiken je praktische handvatten aan om dit bewustzijn in de dagelijkse praktijk te kunnen benutten.
Het FD zet de schijnwerper op collegaatje pesten
Vorige week presenteerde het FD Pesten op de Werkvloer prominent op de voorpagina, gevolgd met twee extra pagina’s elders in de krant. Het verhaal kwam op mij over als de presentatie van een echte business case, getuige enkele data in het artikel:
Van rollen naar relaties
Vandaag heb ik een team geholpen met samenwerkingsvragen in hun programma. Een wens was om meer rolduidelijkheid te creëren: Wie is waarvoor verantwoordelijk en waarop aanspreekbaar? Dit is een relevante vraag voor alle betrokkenen om overzicht te houden op het geheel. Het is ook een onvolledige vraag als bij die rolverduidelijking de relaties tussen de rollen niet ter sprake komt. Ruwweg zijn er drie mogelijkheden die de kwaliteit van de samenwerking duiden: wederzijds effectief en versterkend, eenzijdig werkend (voor de één wel en de ander niet) of voor geen van allen werkend. Bij de laatste twee kiezen één of alle partijen voor de strijd, het (stille) verzet, negeren, vluchten, wapenstilstand of catatonie (onbeweeglijkheid). Heldere rollen en rolverdeling zeggen per definitie nog weinig of niets over de kwaliteit van samenwerking.