Skip to Content

BLOG
B
BLOG

Worstelen tussen zelfsturing en hiërarchieVoor succesvolle zelfsturing is het overhevelen van werkzaamheden en verantwoordelijkheden naar teams toe essentieel. Het resulteert in slagvaardige, efficiënte organisaties met minder hiërarchie en meer tevreden cliënten. Tot zover de intentie, nu naar de praktijk... 

 

Het thema ‘Vertrouwen en veiligheid’ is in veel organisaties waar ik kom een hot item. Zo heb ik binnen een gemeente  recentelijk een groep coaches en organisatieadviseurs begeleid die met het thema ‘Veiligheid’ aan de slag waren, met het doel om een groter gevoel van veiligheid en vertrouwen te creëren in hun teams en afdelingen. Waar komt deze roep om veiligheid en vertrouwen ineens vandaan? 

 Er wordt steeds meer gepubliceerd over de angstultuur binnen organisaties. Neemt de angst in organisaties daadwerkelijk toe of weerspiegelt dit de onrust in de samenleving? En waar hebben we het over als we praten over angstcultuur?

Helaas zie ik steeds vaker het fenomeen ontstaan dat toezichthouders op de stoel gaan zitten van bestuurders. Hoe ontstaan deze schuivende verantwoordelijkheden? En wat zou je eraan kunnen doen?

Een vriend van me veroorzaakte recent een publiek relletje toen hij op voorspraak van zijn studenten een quote van Donald Trump liet verwijderen. Het College kon zijn initiatief niet waarderen, zeker nadat het via een journalist naar buiten was gelekt. Ze trachtte het incident te repareren zonder zich voldoende te hebben verdiept in het gebeuren. Met als gevolg geschonden vertrouwen over en weer.

Is er in uw organisatie sprake van een onderstroom? Als dat het geval is, dan wordt u vast en zeker binnenkort een keer uitgenodigd om de onderstroom samen te komen bespreken met uw collega’s. 

Afgelopen vrijdag. Ik lees met verbazing de kop van het FD: “NS is een gewond dier waar de gieren omheen cirkelen.” Aan het woord is Roger van Boxtel, sinds twee maanden de nieuwe topman van de NS. 

Veel organisaties in de zorg, het onderwijs en de (lokale) overheid zijn momenteel bezig om de één of andere vorm van zelforganisatie in te voeren.

Zonder het probleem te willen bagatelliseren, je zal maar gepest worden, wil ik ook wel enkele kanttekeningen plaatsen. Zoals de vraag wie nu eigenlijk bepaalt wat pesten is.

Veel managers in organisaties zijn druk in de weer met het ontwikkelen van zelforganisatie in teams. De sociale wijkteams, sinds begin dit jaar door de gemeenten in het leven geroepen, zijn hiervan een treffend voorbeeld. Het thema kwam vorige week in twee verschillende gesprekken op één dag aan de orde. Lees verder ...

De één nam ons mee door haar leven aan de hand van een ’fotoboek’, de ander tekende zichzelf en vertelde wat karakteristiek aan hem was. Stuk voor stuk kregen we mooie, verrassende verhalen te horen.
Een bijzonder geslaagde dag met mooie, interessante, leerzame, uitdagende en plezierige workshops voor interne en externe facilitators. Hoe breng je dat in praktijk als je voor een dilemma wordt gesteld?

We weten allemaal dat emotievolle verhalen een groot effect kunnen hebben op ons denken en gedrag. Onderzoek van Paul Zak toont aan waarom dat zo is. Als een verhaal onze aandacht pakt, ons emotioneel raakt of als het spanning oproept, dan verplaatsen we onszelf in de situatie van het hoofdkarakter en vereenzelvigen we ons met zijn of haar gevoelens. Ons brein maakt dan een neurochemische stof aan, genaamd oxytocin, dat vrijkomt als we een ander vertrouwen, of als een ander ons vertrouwt, of als we iemand iets goeds of aardigs zien doen. Het effect ervan is dat onze bereidheid groeit om samen te werken met een ander omdat het sein ‘veilig’ wordt gegeven. We worden empathisch naar anderen toe, waardoor we acties en reacties van anderen beter begrijpen en we ze willen helpen.

Het reputatiemanagementbureau BHRM heeft onderzoek gedaan naar de effecten van de crisis op de cultuur in de Nederlandse bestuurskamers, zo valt begin september in het FD te lezen. Deze is niet veranderd, terwijl de bestuurlijke elite aangeeft te streven naar een nieuwe type leiderschap: empathisch, dienstbaar en innovatief. Het vindt zichzelf vooral tekortschieten aan zelfreflectie en hun oriëntatie op signalen van buiten de organisatie.
Vandaag heb ik een team geholpen met samenwerkingsvragen in hun programma. Een wens was om meer rolduidelijkheid te creëren: Wie is waarvoor verantwoordelijk en waarop aanspreekbaar?  Dit is een relevante vraag voor alle betrokkenen om overzicht te houden op het geheel. Het is ook een onvolledige vraag als bij die rolverduidelijking de relaties tussen de rollen niet ter sprake komt.