Skip to Content

BLOG
B
BLOG
Het is 7 augustus en ik volg een boeiende workshop over relationele ambivalentie. Het is een onderwerp dat binnen het vakgebied Organizational Behavior sterk in de belangstelling staat. Wat is relationele ambivalentie precies en waarom is het belangrijk om het te onderzoeken?
Is er in uw organisatie sprake van een onderstroom? Als dat het geval is, dan wordt u vast en zeker binnenkort een keer uitgenodigd om de onderstroom samen te komen bespreken met uw collega’s. 

Afgelopen vrijdag. Ik lees met verbazing de kop van het FD: “NS is een gewond dier waar de gieren omheen cirkelen.” Aan het woord is Roger van Boxtel, sinds twee maanden de nieuwe topman van de NS. 

Een bijzonder geslaagde dag met mooie, interessante, leerzame, uitdagende en plezierige workshops voor interne en externe facilitators. Hoe breng je dat in praktijk als je voor een dilemma wordt gesteld?
“En heeft het geleid tot een resultaat, tot een stukje vernieuwing of nieuwe kennis?”. Ze moest me daarop het antwoord schuldig blijven.
De notie over strategievoering is aan het veranderen. Niet langer gaat het alleen over geplande strategieontwikkeling die meestal door de top en staf worden ontwikkeld. Er is in toenemende mate aandacht voor strategie-als-dagelijkse-praktijk die zichtbaar wordt in de vele dagelijkse beslissingen die medewerkers nemen. In de serie 'Levenslessen' in het FD van 16 februari 2015 zegt Peter Elverding, voormalig ceo van DSM, hierover een aantal interessante dingen.

We weten allemaal dat emotievolle verhalen een groot effect kunnen hebben op ons denken en gedrag. Onderzoek van Paul Zak toont aan waarom dat zo is. Als een verhaal onze aandacht pakt, ons emotioneel raakt of als het spanning oproept, dan verplaatsen we onszelf in de situatie van het hoofdkarakter en vereenzelvigen we ons met zijn of haar gevoelens. Ons brein maakt dan een neurochemische stof aan, genaamd oxytocin, dat vrijkomt als we een ander vertrouwen, of als een ander ons vertrouwt, of als we iemand iets goeds of aardigs zien doen. Het effect ervan is dat onze bereidheid groeit om samen te werken met een ander omdat het sein ‘veilig’ wordt gegeven. We worden empathisch naar anderen toe, waardoor we acties en reacties van anderen beter begrijpen en we ze willen helpen.

Vandaag heb ik een team geholpen met samenwerkingsvragen in hun programma. Een wens was om meer rolduidelijkheid te creëren: Wie is waarvoor verantwoordelijk en waarop aanspreekbaar?  Dit is een relevante vraag voor alle betrokkenen om overzicht te houden op het geheel. Het is ook een onvolledige vraag als bij die rolverduidelijking de relaties tussen de rollen niet ter sprake komt.

Robbie McPherson - every child a talkerIn de Ted-opname Every Child A Talker – Appreciative Inquiry at Work vertelt psycholoog Robbie McPherson over een AI-traject dat hij begeleidde rondom het project Every Child a Talker.

Marc Craps is organisatiepsycholoog en antropoloog. Hij leefde 15 jaar in Zuid- Amerika, als ngo-coöperant en universitair onderzoeker. Momenteel is hij als hoofd- docent en onderzoeker verbonden aan het Centrum voor Duurzaam Ondernemen van de HUBrussel. Hij is ook stichtend lid van Cycloop, een netwerk van actie- onderzoekers die multi-actorprocessen in duurzaamheidsinitiatieven begeleiden, hier en in het Zuiden.

Positief veranderen Het AI proces in vogelvluchtArjan van Vembde is adviseur, facilitator en goochelaar. Momenteel werkt hij bij de Adviesgroep Amsterdam (AGA), het interim- en adviesbureau van de Gemeente Amsterdam.