Skip to Content

BLOG
B
BLOG

Waarom ons brein gek is op goede verhalen

We weten allemaal dat emotievolle verhalen een groot effect kunnen hebben op ons denken en gedrag. Onderzoek van Paul Zak toont aan waarom dat zo is. Als een verhaal onze aandacht pakt, ons emotioneel raakt of als het spanning oproept, dan verplaatsen we onszelf in de situatie van het hoofdkarakter en vereenzelvigen we ons met zijn of haar gevoelens. Ons brein maakt dan een neurochemische stof aan, genaamd oxytocin, dat vrijkomt als we een ander vertrouwen, of als een ander ons vertrouwt, of als we iemand iets goeds of aardigs zien doen. Het effect ervan is dat onze bereidheid groeit om samen te werken met een ander omdat het sein ‘veilig’ wordt gegeven. We worden empathisch naar anderen toe, waardoor we acties en reacties van anderen beter begrijpen en we ze willen helpen.

Positieve, waarderende verhalen die mensen tijdens een AI-proces (Appreciative Inquiry) aan elkaar vertellen, genereren positieve emoties. De oxytocin die vrijkomt schept de veiligheid en het vertrouwen om ons te verbinden met de andere deelnemers aan het proces. Maar er gebeurt meer in ons brein. We beginnen positiever over onszelf te denken, zijn bereid anderen te helpen met hun vragen en opgaven en ontwikkelen gemeenschappelijk perspectief op de toekomst. In plaats van beren op de weg te zien helpt ons optimisme ons om kansen en mogelijkheden te zien die aanzetten tot acties om deze daadwerkelijk te realiseren. Het zijn belangrijke redenen om het waarderende aspect van Appreciative Inquiry bij onderzoek en verandering te koesteren.

Het onderzoek van Zak toont ook aan wat de productie van oxytocin in ons brein belemmert en ons afhoudt van empatisch gedrag naar anderen toe. Dat zijn hoge doses stress, hoge niveaus van testosteron, wat een mogelijke verklaring kan zijn voor het hoog-competitieve gedrag van alfa-mannen in organisaties, en een gebrek aan zorg. Het gevolg hiervan is dat we onszelf willen indekken en beschermen tegen de gevaren die we zien en de problemen die we tegenkomen en dat angst de boventoon gaat voeren. Dit motiveert ons om nu in actie te komen en de situatie onder controle te krijgen, terwijl onze aandacht voor later, ons lange termijn perspectief, naar de achtergrond verdwijnt. Deze belemmeringen en gevolgen pleiten ervoor om hoge stress- en testosteronniveaus in organisaties te voorkomen, willen we het coöperatieve gedrag in organisaties bevorderen en focus blijven houden op een wenkend perspectief in de toekomst.

Bekijk de Ted-Talk van Paul Zak

COMMENTS

ADD A COMMENT

Uw naam*

Uw E-mail adres*

Extra reacties*

Bent u een mens? U kunt dan de, in de afbeelding getoonde tekst overtypen:



This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)